Dog Neuter Surgery Procedure

01 van 08

Geschrobd, geschoren en klaar om te beginnen

In deze fotogalerij gaat u naar de operatiekamer en ziet u een castratie met honden , beter bekend als hond-onzijdige chirurgie. Deze procedure vereist algemene anesthesie die wordt gehandhaafd met inhalatie (gas) verdoving. Veel dierenartsen geven ook IV-vloeistoffen, controleren hart- en ademhalingsfrequenties, bloeddruk, zuurstofsaturatieniveaus en geven medicijnen om de pijn onder controle te houden tijdens deze operatie. Deze fotogalerij richt zich op de operatiestappen. Praat met uw dierenarts voor specifieke anesthesie- en anesthesiebewakingsprotocollen.

Neutreren is een steriele operatie, wat betekent dat elke voorzorgsmaatregel wordt genomen om het chirurgisch gebied zo schoon mogelijk te houden.

Nadat de hond onder narcose is, scheert de dierenarts of dierenarts het operatiegebied en scrubt met een huidreiniger. Het schrobben gebeurt in een cirkelvormige beweging, beginnend bij het incisiegebied klein en verwijdend met elke cirkelvormige beweging. Dit zorgt ervoor dat het incisiegebied zo schoon mogelijk is.

De incisie voor een hond onzijdig wordt gemaakt net voor de testikels en scrotum. Dit komt omdat het scrotumweefsel dun is, erg gevoelig en meer bloedt dan de huidincisie.

02 van 08

De huidincisie

Zoals vermeld op de vorige foto, wordt de incisie gemaakt in de huid, vlak voor het scrotum. Elke zaadbal wordt omhoog gedrukt en door deze incisie.

Er zijn twee manieren om een ​​hond onzijdig te maken: open of gesloten castratie. Er is geen "juiste" of "verkeerde" manier om een ​​onzijdig te doen; vaak is het de keuze, training en comfortniveau van de chirurg die de operatie uitvoert.

Bij een open castratie wordt de tuniek, de taaie vliezige bedekking van de zaadbal en bijbehorende structuren, ingesneden. Elke structuur wordt apart geligeerd (afgebonden).

In een gesloten castratie wordt de tuniek niet ingesneden en worden de vaten, de vas deferens en bijbehorende structuren in één keer geligeerd, meestal met twee of drie afzonderlijke knopen om bloeden te voorkomen.

Deze fotogalerij demonstreert de gesloten castratiemethode .

03 van 08

Testikel geëxterioriseerd

De chirurg heeft de zaadleider (spermatisch koord), pampiniform plexus (bloedvaatjes rond de zaadleider), cremaster spier en arteriële toevoer geklemd.

Een oplosbare hechtdraad, meestal een synthetische monofilament, wordt gebruikt voor de interne ligaties (knopen) rond de bloedvaten, zaadleider en dunne cremaster spier.

04 van 08

Liggen van de schepen

Er is altijd enig gevaar dat de schepen uit een knoop kunnen glijden. Transfixing van ligaturen helpt ervoor te zorgen dat dingen blijven waar ze moeten en dat er geen bloeding optreedt.

Een naald wordt gebruikt om de hechting voorzichtig tussen de zaadleider en de vaten in te rijgen. De hechting wordt dan om alles heen gewikkeld om de knoop te beveiligen. Dit wordt een transfixerende ligatuur of hechtdraad genoemd en helpt de knoop op zijn plaats te houden om bloeden of kwel uit de bloedvaten te voorkomen.

05 van 08

De incisie sluiten

De huid wordt gesloten met behulp van dezelfde oplosbare hechtdraad die werd gebruikt om de testikels te ligeren.

De incisie is meestal erg klein en de sluiting is in twee of drie stappen. De eerste sluiting brengt de huidranden samen en de tweede laag sluit het subcutane niveau. Op deze manier zijn er geen hechtingen zichtbaar (of afbijtbaar) op het buitenoppervlak van de huid. Sommige dierenartsen gebruiken chirurgische lijm voor het derde niveau van sluiting.

Sommige dierenartsen gebruiken niet-oplosbare hechtingen die binnen 10 tot 14 dagen moeten worden verwijderd. In gevallen van een zeer actieve hond of een waarvan bekend is dat hij kan likken, worden soms draadhechtdraden gebruikt, deze voegen kracht toe en de stekeligheid ontmoedigt likken. Ze moeten ook binnen 10 tot 14 dagen worden verwijderd.

06 van 08

Na de operatie

De incisie bij deze kleine hond is minder dan een centimeter lang. De hond is nu klaar om te worden gewekt uit de anesthesie.

07 van 08

Chirurgische lijm toegepast

Chirurgische lijm "verzegelt" de huidranden samen voor minimale bloeding en maximaal comfort.

Chirurgische lijm helpt bij het voorkomen van kleine lekkage uit de incisie.

08 van 08

Klaar om wakker te worden

De incisie is klein en zal mooi genezen. Honden moeten stil worden gehouden en worden ontmoedigd om het operatiegebied af te likken voor de snelste genezing.

De hond op deze foto's is een jonge hond. Het scrotum zal na verloop van tijd krimpen en niet zichtbaar zijn. Grotere honden, en in het bijzonder honden die gecastreerd zijn op een leeftijd van meer dan 6 maanden, kunnen een resterende lege 'zak' hebben.

Het scrotumweefsel wordt niet routinematig verwijderd, tenzij er ziek weefsel aanwezig is. Dit komt omdat het scrotumweefsel gevoelig is en meer bloedt dan de huid. Voor sommige honden kan het sluiten van het gebied een probleem zijn als veel weefsel wordt verwijderd. Het scrotum heeft ook een dunne spierlaag, de tunica-darto's genoemd die kunnen samentrekken of bloeden.

Daarover verschillen echter meningen. Sommige dierenartsen geven er de voorkeur aan om het scrotum bij grotere, oudere honden te verwijderen. Hiervoor worden meestal extra kosten in rekening gebracht. Praat met uw dierenarts als dit een zorg voor uw hond is.